San Francisco

Travel

 
San Francisco, daar waar de belofte van vrijheid in de lucht hangt en de hippie-cultuur nog altijd hoogtij viert. Dit is ook de stad van de beroemde Golden Gate Bridge, van gevangeniseiland Alcatraz en de cable car die zich krakend en piepend door de steile straten voortbeweegt.

Vlucht San Francisco

Het is vroeg in de ochtend. Met een duf hoofd zit ik om kwart voor 6 in de auto richting Schiphol. Omdat de trein zo vroeg nog niet rijdt, moet ik noodgedwongen m’n auto 3 weken lang op P3 zetten. Een kleine rib uit m’n lijf, maar dat boeit me nu even niet: ik ga naar de U S of A! Eindelijk. Na een rechtstreekse vlucht met KLM van ruim 10 uur sta ik na lange tijd weer met m’n voeten in de prachtstad San Francisco! Deze roadtrip doe ik samen met een collega en we besluiten om alles uit onze tweedaagse bliksemtrip te halen. Niet alleen willen we zoveel mogelijk zien, we willen het liefst ook een beetje lowbudget de stad verkennen.

BART

Bij aankomst op San Francisco International Airport nemen we daarom heel makkelijk en goedkoop de BART. Het BART station bevindt zich ín de terminal van de luchthaven en een enkeltje downtown SFO kost je slechts $8,95. De BART is een soort tram die zich dan weer bovengronds, dan weer ondergronds door de krochten van de stad voortbeweegt. In een half uurtje brengt de gele lijn ons naar Powell Station, van waaruit het slechts 2 minuten lopen is naar Hotel Metropolis.

Ik slaak een zucht: San Francisco voelt als thuis. Ik denk dat ik hier prima langere tijd zou kunnen wonen. Het doet een tikkie Europees aan en er hangt een wietgeur waar ze zelfs in Amsterdam een puntje aan kunnen zuigen.

Hotel Metropolis

Metropolis hotel is een prima uitvalsbasis om San Francisco te verkennen. Niet alleen ligt Powell Station (metro & BART) om de hoek, hier is ook het turning point van de cable car én vanaf de bushalte aan de overkant aan Market Street rijden bussen af en aan. Zoals de F Line, een soort trolleybus die je voor een schijntje ($2,50 per ritje) naar Fisherman’s Wharf brengt. Hoewel de reviews waarschuwen voor de vele zwervers in de wijk waarin ons hotel ligt, hebben we daar totaal geen last van.

Cable Car

Nadat we de bagage hebben gedropt in het hotel maken we als eerste een tochtje met de trots van San Francisco: de krakende en piepende cable car die zich slingerend een weg baant door de steile straten, langs kleurige geverfde houten huisjes, het ‘kronkeligste straatje van de wereld’ Lombard Street, om de tocht beneden bij de zee te eindigen aan de Fisherman’s Wharf.

Fisherman’s Wharf

In de verte zie ik het symbool van San Francisco tussen de wolkenflarden opdoemen: de Golden Gate Bridge. We slenteren over de Fisherman’s Wharf waar het geluid en de geur van zeeleeuwen op de pontons je tegemoet komen. Jeetje, ik was even vergeten wat voor kermis het hier eigenlijk is! 

Clam Chowder

We schuiven aan op een van de terrasjes voor dé specialiteit van San Francisco: clam chowder bread bowl. Deze soep met schelpen, prei en bacon wordt geserveerd in een uitgehold zuurdesembrood. Is het toeval dat ik de beroemde clam chowder vorige week nog voorbij zag komen in een kookprogramma?! (bedankt Anthony Bourdain!). Voor de nieuwsgierigen die hier ook eens van willen proeven: een recept heb ik ook gevonden.

Alcatraz

De tweede dag is het vroeg opstaan om af te varen naar het beruchte gevangeniseiland Alcatraz. Indrukwekkend, al die verhalen over (pogingen) van ontsnappingen, over Al Capone en hoe de vieze spaghetti bijna tot een gevangenenopstand leidde. Het meest bizarre is toch wel dat ex-gevangene #1259 oftewel William G. Baker hier doodleuk z’n boek zit te signeren dat gaat over zijn gevangenschap op Alcatraz. Wil je ook naar Alcatraz? Het is slim om vooraf online je tickets te reserveren! https://www.alcatrazcruises.com

Hop-on hop-off bus

De volgende dag is het koud en regenachtig en er staat een flinke wind. Ons eerdere plan om de steile heuvels én de Golden Gate Bridge met de fiets te trotseren slaan we dus heel even over. In plaats daarvan stappen we in de immer toeristische hop-on hop-off bus. Een snelle én handige manier om de stad te verkennen!

Golden Gate Bridge

We hoppen op en af bij alle bezienswaardigheden en maken een winderige en bitterkoude tocht over de rode Golden Gate Bridge die gelukkig heel even uit de mistflarden tevoorschijn komt. Maar hoe mooi is dit?!

Haight-Ashbury

We toeren dwars door de hippiewijk Haight-Ashbury vol eettentjes, kleurrijke winkeltjes met vintage spullen en langs pastelkleurige Victoriaanse huizen. Slenter door de straatjes van het epicentrum van de Summer of Love van 1967. Hier liggen niet alleen de roots van de hippiecultuur, maar ook veel artiesten als Santana, Janis Joplin en Jimi Hendrix deden hier hun inspiratie op en woonden in deze wijk waar de wiet nog welig tiert.

The Painted Ladies

Natuurlijk mag een stop bij de Painted Ladies op Alamo Square niet ontbreken. Langs Steiner Street staan de pastelkleurige Victoriaanse huizen waarvan eentje doorging voor het huis van de familie Tanner en rockster Jesse Katsopolis (John Stamos) in de tv-serie Full House eind jaren 80 begin jaren 90. Had ik al eens gezegd dat ik John Stamos een keertje life zag tijdens opnames?!

Lombard Street

Het kronkeligste straatje ter wereld, zo wordt Lombard Street genoemd. Hoewel uiteraard een tikkie overdreven is dit wel een plekje die je niet mag missen, al is het allleen maar voor die ene foto. Wist je dat een van de huizen in 1994 het toneel was van de derde episode van de (destijds zeer populaire) real life tv-show The Real World?! Probeer hier zeker niet met een camper doorheen te rijden, want je komt geheid vast te staan. Wij ‘doen’ Lombard Street lopend. De helling is een flinke kuitenbijter. Hijgend en puffend komen we aan om vervolgens weer af te dalen richting zee.

Jack’s Beer

We ploffen neer voor een drankje bij Jack’s Beer bij de Fisherman’s Wharf. Uiteindelijk besluiten we om er ook meteen te eten. Dat is vooral te danken aan de singer songwriter die in de hoek op z’n gitaar staat te tokkelen. Hoewel de drankjes er prima zijn en de live muziek geweldig, is het eten er jammer genoeg niet zo’n aanrader. Bij de bushalte om de hoek stopt de F Line die ons weer naar het hotel brengt.

Behulpzame Amerikanen

Note to self na twee dagen USA: iets minder sceptisch zijn. Ik was het heel even vergeten, maar de Amerikanen zijn ontzettend vriendelijk en behulpzaam. In het begin ben ik nog wat argwanend (hoezo zou ik je vertellen waar ik heen ga?), maar het is allemaal goedbedoeld. Overal geven mensen spontaan advies: bij de bushalte, als je met je plattegrond staat te wapperen of als ze maar iets van twijfel in je stem horen, vragen ze of ze je ergens mee kunnen helpen en nee, ze vragen er geen geld voor. Dan zijn Nederlanders toch wel lomp en nors. Ik ben zwaar onder de indruk en neem mezelf voor om voortaan ook zo vriendelijk en behulpzaam te zijn.

Meer lezen?

Vond je dit leuk om te lezen? Dan vind je deze blogs misschien ook interessant:

  • Alles wat je moet weten over San Francisco
  • In het gave Lissabon rijden ze ook met trammetjes door de steile straten

Geef een reactie

Your email address will not be published. Required fields are marked *