Mooi Malta

Travel

streets_of_valletta

Van groen, geel en dieprood tot azuurblauw. Soms afgebladderd en verwaarloosd, dan weer strak in de lak. De kleurrijke balkons van Malta zijn haar handelsmerk. Net als de zee die in vele schakeringen blauw beukt op de rotsachtige kustlijn en daar betoverende grotten uitslijt.

Met de altijd waaiende wind die het dorre landschap streelt, de turbulente geschiedenis van het eiland en de uitnodigende restaurantjes die ik onderweg tegenkom, blijkt Malta een verrassende bestemming te zijn. Bovendien: Malta is niet voor niets uitgeroepen tot European Capital of Culture 2018. Ik neem je mee naar mooi Malta!

processions_valletta_malta

Jesus Christ Superstar

Het is de zaterdag voor Pasen als ik aankom op het vliegveld van Malta. Ik stap in een gammele bus die me van de luchthaven naar m’n hotel brengt en wordt onmiddellijk gewezen op het religieuze, katholieke karakter van Malta: Jesus Christ Superstar schalt oorverdovend uit de luidsprekers. Ik herken meteen een van m’n favoriete nummers van Maria Magdalena ‘Everything’s Alright’.

the_waterfrond_hotel_sliema

The Waterfront Hotel

Ik slaap drie nachten in The Waterfront Hotel. Bij aankomst wordt m’n bagage naar mijn kamer op de vierde verdieping gebracht. Vanaf het balkon heb ik een schitterend uitzicht over de haven, de boulevard en Valletta. Het hotel ligt bovendien heel centraal. Op loopafstand bevindt zich de aanlegplaats van de ferry die je naar de hoofdstad van Malta, Valletta, brengt. Hier stoppen ook de lokale bussen en de hop-on hop-off bus. Tickets hiervoor kun je direct bij een mannetje in de lobby kopen, waarvoor je trouwens hetzelfde bedrag betaalt als bij de standjes aan de boulevard zelf. Checkerdecheck.

Freedom Day

Het is vandaag een nogal rusteloze zaterdag. Het is de dag na Goede Vrijdag én zoals snel blijkt: het is Freedom Day op Malta. Dat wordt uitbundig gevierd met de Freedom Day National Regatta, een vijf uur durende roeiwedstrijd dat al sinds de Middeleeuwen wordt gehouden in de Grand Harbour van Valletta waarbij joelende mensen langs de kant staan om ‘hun’ schip aan te moedigen. Dezelfde menigte staat zich kort daarna in Ralph Lauren polo’s en schoenen van Italiaanse makelij tegoed te doen aan flessen wijn en hapjes bij de tentjes langs de boulevard. Ik glimlach om al die drukgebarende heren (waarbij hier en daar een glaasje rood wordt omgestoten) en de lichtelijk aangeschoten dames, die met rood gestifte lippen en uitgedost met te grote zonnebril en naaldhakken steeds harder beginnen te praten. Ik neem een glaasje witte Maltese wijn en proost op mezelf en het mooie leven.

il_merill_sliema

Il Merill

Daarna verken ik de smalle straatjes van Sliema net achter de boulevard waar ik stuit op familie-restaurantje Il Merill. Ik herken het bordje buiten aan de gevel van de aanbevelingen op tripadvisor en tik op het raam. Hoewel het restaurant nog gesloten is, sloft een oude man naar de deur om deze voor me te openen. “I would like to eat here tonight. Is it necessary to make a reservation?” Meteen schrijft hij m’n naam in het grote boek. Dat wil zeggen, alleen m’n voornaam: Irene. Op de vraag voor hoeveel personen, antwoord ik: “Just me”. Die avond krijg ik een gezellig tafeltje toebedeeld. Naast me zit een jonge vrouw alleen te eten. De Francaise bestudeert haar pas geschoten foto’s op haar camera en al snel raken we aan de praat. We blijken veel raakvlakken te hebben en het wordt een verrassend vermakelijke avond. Ik bestel ‘fenek’, het nationale gerecht van Malta oftewel konijn. Smakelijk detail: terwijl m’n konijntje geserveerd wordt, klinkt er ‘Bright Eyes’ van Simon and Garfunkel uit de luidsprekers. De videoclip van het nummer zijn gedeeltes uit ‘De Waterschapsheuvel’ dat gaat over een konijnenkolonie, kan ik me herinneren. Ik gniffel om het treffende toeval.

Il Merill blijkt een ontzettend goed en kleinschalig familierestaurant te zijn met liefde en aandacht voor klanten. Zo zetten ze bewust mensen die single dineren naast elkaar, want, zo vertelt de eigenaresse met een glimlach en glinsterende ogen: ‘most of the time they have such a good time together they end up at the same table later on!’ Wij kunnen er smakelijk om lachen en herkennen het ook wel. Uiteindelijk bestellen Hélène en ik hetzelfde toetje onder het mom van ‘I’ll have what she just ordered’ en dus zitten we even later allebei aan de chocolade mousse. Ik merk dat ons enthousiasme en gebabbel aanstekelijk werkt en dat de rest van de gasten een tikkeltje jaloers naar ons zit te kijken. En dus zie ik ook hen gebaren: doe ons maar hetzelfde als hen. Wij proosten met een glas rode wijn op het leven en zeggen elkaar na het eten gedag. Zulke ontmoetingen maakt het alleen reizen zo ontzettend leuk!

Hop-on hop-off bus

Op zaterdag laat ik me verrassen: ik neem de hop-on hop-off bus en stap zonder vooropgezet plan aan boord. Er staat een straffe wind, maar de zon schijnt ongenadig. Snel bekijk ik het kaartje en ik bedenk welke stops ik wil maken. Al snel raak ik in gesprek met een Poolse. Omdat we een klik hebben, besluiten we om samen op te trekken die dag en we puzzelen onze route uit.

marsaxlokk_malta

Marsaxlokk

De eerste stop is de kleurrijke haven van Marsaxlokk waar zojuist de zondagse (vis)markt is begonnen. Het is hier prachtig. Vissers hebben vanochtend vroeg hun buit aan wal gebracht en sorteren en repareren nu hun netten. De kleurrijke bootjes, oftewel Luzzu’s, stammen uit de tijd van de Phoeniciërs, zo’n 600 jaar geleden voor Christus. De bootjes kijken me met hun beschilderde ogen aan vanaf het kabbelende, blauwe water.

maltese_coast

Blue Grotto

Verder reizen we weer langs de ruige zuidkust van Malta richting de Blue Grotto, daar waar het ruwe water grotten heeft uitgesleten uit de rotsen. Dat het weer en dus ook de zeestroming onstuimig is, realiseren we ons even later des te meer. Er zijn twee duikers in de problemen gekomen. Ze zwaaien en roepen paniekerig ‘help’ vanuit het water. Drommen mensen staan toe te kijken, maar niemand kan hen vanaf de kant helpen. De brandweer arriveert, maar ook dat haalt niets uit. Na een half uur (dat is lang als je in doodsangst verkeert!) komt er eindelijk een reddingshelikopter. Net als in de film daalt er iemand via touwen af naar beneden en worden de twee gered. Eind goed, al goed.

hagar_qim_malta

Hagar Qim

Opgelucht stappen we weer op de bus voor de laatste stop van de dag: de tempels van Hagar Qim en Mnajdra. Voor even waan ik me duizenden jaren terug in de tijd. De tempels zijn prachtig gereconstrueerd en ook hier waait een straffe wind. Het is alweer vier uur als we weer in de bus stappen richting ons beginpunt. Als ik ’s avonds in de spiegel kijkt, grijnst een roodverbrand gezicht me toe.

Wat de hop-on hop-off bus betreft: je kunt zowel een rondje door het noorden van Malta als het zuiden van Malta maken. Ik deed de zuidelijke route. Een timetable en de locaties vind je hier.

balconies_malta

Valletta

Met de ferry maak ik de korte overtocht vanuit Sliema naar Valletta. Een retourtje kost me slechts € 2,80 en het is bovendien een stuk sneller dan met de bus. Een duidelijke timetable vind je op de site van Valletta Ferry Services. In de vroege ochtend arriveer ik in de koele, smalle straatjes van de hoofdstad van Malta. De wegen naar het centrum lopen gestaag omhoog en zijn echte kuitenbijters! De talrijke trappetjes en steile weggetjes maken dat ik hijgend boven kom bij de Hastings Gardens. Van hieruit heb je een prachtig uitzicht over de omgeving en Sliema.

balconies_valletta_malta

Upper Barracca Gardens

Niet zo ver hier vandaan ligt de lommerrijke Upper Barracca Gardens. Er is een eettentje waar ik een (onvervalst Italiaanse) cappuccino en een pastijtje met spinazie neem die ik inpak voor de lunch. 2x per dag worden hier de kanonnen afgevuurd. Verder slenter ik weer, trap op, steegjes door. Je kunt hier heerlijk verdwalen in de oude stad. Het ene straatje is nog mooier dan het andere.

st_johns_cathedral_valletta

Church of St Paul’s Shipwreck & St John’s Cathedral

Ik heb me voorgenomen om tenminste twee kerken te bekijken: de Church of St Paul’s Shipwreck (een klein pittoreske kerkje) en de machtige St John’s Cathedral. Bij de laatste staan drommen mensen samengepakt om naar binnen te kunnen. Een toegangskaartje kost 10 euro. Binnen hangen werken van Caravaggio: The beheading of St John en St Jerome. Ik bewonder de kunstwerken, maar daarna vlucht ik weer snel de kerk uit. Op de een of andere manier benauwt zo’n gebouw me altijd een beetje. Ik loop langs het Manoel Theatre, maar de laatste rondleiding is helaas net geweest. Ik slenter nog wat door de straatjes en loop weer richting de Upper Barracca Gardens om daar te genieten van het uitzicht met een glaasje Maltese witte wijn. Malta verbouwt namelijk nog maar sinds een paar jaar haar eigen druiven voor de typisch Maltese wijnen. Aan het eind van de middag neem ik de ferry terug naar Sliema.

ta_kris_sliema_malta

Ta’ Kris

Voor die avond heb ik het, volgens tripadvisor, meest fantastische restaurant van Sliema gereserveerd: Ta’ Kris. Dat klinkt veelbelovend. Maar waar ik bij Il Merill, waar ik twee avonden daarvoor at, werd verrast door de persoonlijke aandacht en zorg, is dit vooral een restaurant waar je in a hurry moet eten. De persoonlijke aandacht is misschien goed bedoeld, maar er staat zo vaak iemand aan m’n tafeltje dat ik het gevoel heb dat ik nóg sneller moet eten. In de eetfabriek worden de gangen zo rap afgewisseld, dat ik amper tijd heb om daadwerkelijk van het eten te genieten of om relaxed m’n bord leeg te eten (als je snel eet, zit je ook sneller vol. Dat is ook een tactiek natuurlijk). Na een half uur(!) sta ik alweer buiten. Jammer, de tegeltjes op de vloer waren misschien nog wel het beste van de hele tent.

into_the_great_wide_open

Into the great wide open

Het duurde even voordat de positieve woorden over mooi Malta uit m’n pen wilden komen. Het eiland herinnert me voor altijd aan het verlies van een dierbare vriend. Want meteen bij terugkomst op Schiphol, terwijl ik bij de bagageband sta te wachten, druppelen de keiharde woorden via sms binnen: A., die ik nog ken vanuit de muziekwereld, is heel plots overleden vannacht. Terwijl de tranen over m’n wangen rollen grijp ik m’n koffer en rijd ik als in een droom in de trein richting huis. Hij is voorgoed uit ons leven verdwenen. Into the great wide open.

Weekend Malta

Wil je ook een (lang) weekend naar Malta? Ik boekte m’n pakketreis – inclusief m’n vlucht met Air Malta en m’n overnachtingen bij The Waterfront Hotel in Sliema – bij TUI. Air Malta is trouwens één van de weinige luchtvaartmaatschappijen in Europa waar je nog een gratis(!) snack aan boord krijgt en waar je niet hoeft te betalen voor ruimbagage.

Meer lezen?

  • Wist je dat Malta en het nabijgelegen Gozo filmlocaties waren voor Game of Thrones?

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *