Neneh's Choice
Reisverhalen, films, eten & boeken

Las Vegas

Roadtrip Zuidwest-Amerika

Travel

Road Lake Isabella Death Valley nenehschoice

Meeslepend Amerika, met je rode rotsen, spetterende watervallen, oneindige wegen en fonkelende sterrenhemel. Na ruim twintig jaar laat ik me opnieuw overrompelen door het land van groot, groter groots. Krijg ik nog steeds de kriebels van het land van de onbegrensde mogelijkheden, daar waar de belofte van the American Dream in de lucht hangt?

Lees verder

Las Vegas

Travel

Flonkerend, schreeuwerig en verrassend. Zo laat zich zinderend Vegas het beste omschrijven. Ik ben overrompeld door de gekte, de mensen en het overheersende gevoel van ‘the sky is the limit’. En dan is er nog de hitte.

Las Vegas de heetste

De reis van de Grand Canyon naar Las Vegas is lang, heet en een tikkeltje spannend met onze gehavende camper. Gelukkig gaat alles goed, ook de rit dwars door het drukke Vegas in de avondspits. We parkeren op het mooiste parkeerterrein van de stad: achter Circus Circus. De hitte van het asfalt grijpt naar m’n onderbenen en stijgt naar m’n hoofd. Het lijkt alsof m’n schoenzolen vastgeplakt zitten aan het smeltende teer. De temperatuur nadert de onwaarschijnlijke grens van 50 graden celcius. We staan in een oven!

Neon, glitter & gokken

Na een verkoelende duik in het zwembad verkennen we ’s avonds de stad en haar vele hotels. Las Vegas de gekste doet z’n naam eer aan. De lichtstad verandert ’s avonds in één groot neon reclamebord. Van fonteinshows bij Bellagio, de vulkaanuitbarsting bij The Mirage en complete achtbanen ín de hotels tot de wereld van gokkasten en speeltafels in de vele hotels en casino’s. M’n mond valt af en toe open van verbazing. Ook bijzonder: daar waar we in Utah en Arizona soms onmogelijk een fles wijn konden vinden, loopt iedereen hier openlijk met cocktails, biertjes en sterke drank over straat. Voor de laatste keer doen we onze ogen dicht in de camper. Welterusten!

Einde roadtrip

De volgende ochtend is het dan zomaar zover: hier eindigt onze roadtrip door Zuidwest-Amerika. Voor de allerlaatste keer pakken we alles in, we vullen nog één keer de tank en leveren de camper in. Een shuttlebus brengt ons met onze bagage weer naar The Strip.

Excalibur

Deze laatste nacht slapen we in Excalibur, dat in mijn ogen nog het meest weg heeft van een soort kabouter Plop-kasteel. Ik verbaas me over de lange wachtrij van een uur(!) om in te checken. Alleen al in dit hotel met 26 verdiepingen, zo’n 4.000 kamers en een enorm casino kun je makkelijk verdwalen. Het is heerlijk afkoelen in een van de vier zwembaden dat het hotel telt. We nemen ’s avonds nog wat drankjes, eten een hapje en vergapen ons voor de laatste keer aan al die pracht en praal langs The Strip.

‘Till we meet again

Onze vlucht gaat retevroeg, namelijk om 6.45 uur, wat betekent dat we om 3.45 uur op het vliegveld moeten staan. Met kleine oogjes stappen we in de taxi richting Airport. En terwijl ik de schreeuwerige lichten van Vegas onder me steeds kleiner zie worden fluister ik: “Dag Amerika, het was prachtig, groots en verrassend. Ik kom snel terug: ‘till we meet again!”