Persoonlijke update: een jaar na de scheiding

Lifestyle

persoonlijke_update:_een_jaar_na_de_scheiding

De hoogste tijd voor een persoonlijke update. Over m’n leven een jaar na de scheiding en over de bizarre ontdekking dat ik klaarblijkelijk met m’n kids net boven de armoedegrens leef, maar me stiekem nog nooit zo rijk en vrij heb gevoeld!

Over huilbuien en m’n portemonnee

M’n scheiding was al een schok op zich. Mijn eigenwaarde was tot onder nul gedaald, ik moest een (andere) baan zoeken, ik woonde tijdelijk in een chalet en moest van daaruit op zoek naar een huis. In het begin ontliep ik bekenden op straat, bang dat mensen me aan zouden spreken en ik opnieuw m’n verhaal zou moeten vertellen waardoor ik in een onbedaarlijk huilen uit zou barsten.

Maar nu de stof is neergedaald en de definitieve verhuizing achter de rug is, besef ik pas echt dat zo’n scheiding niet alleen emotionele, maar ook financiële gevolgen heeft. Dat ik nu afhankelijk ben van één inkomen en dat ik voortaan alle beslissingen, de grote én kleine, in m’n eentje moet nemen.

Leven van weinig

Nu heb ik een baan die niet eens zo slecht betaalt, maar mijn inkomen is wel enorm gekelderd ten opzichte van wat we samen voorheen verdienden. Bovendien moet ik van dit ene inkomen twee kinderen onderhouden. Op internet kom ik ‘toevallig’ tot de schokkende ontdekking dat ik met mijn inkomen, waarvan ik met twee kids moet leven, rond de armoedegrens bungel. Dat is vooral een psychologische stoot onder de gordel, want zo voelt het niet: ik heb een dak boven m’n hoofd, kan fijn op vakantie en heb een auto voor de deur staan. Gek genoeg heb ik nu meer te besteden dan voor de scheiding en voel ik me rijker (en vrijer!) dan ooit. Toch bekruipt me het gevoel dat ik weer afhankelijk ben en er is niets waar ik een grotere hekel aan heb.

Onafhankelijk

Ik werk namelijk sinds m’n achttiende, heb daarnaast een goede opleiding gevolgd en heb al die tijd voor mezelf gezorgd; mijn particuliere vervolgopleiding heb ik zelf gefinancierd én de bruiloft geheel uit eigen zak betaald (nee, de ex had niets). Toch is de kans groot dat je na een scheiding in een financieel gat beland. Vooral als het onverwachts komt en je altijd dacht dat je tot je honderdste lief en leed samen zou delen en dus ook je geld.

Huizenjacht

Neem nu alleen al het drama van een betaalbaar huis vinden op één inkomen. Mijn inkomen blijkt ontoereikend voor het kopen van een woning of het huren van een vrije sectorwoning. Ik ben dus aangewezen op een sociale huurwoning waarvoor de wachttijd hier 8 tot 10 jaar is. Het voelt alsof ik opnieuw twintig ben, maar dan mét twee tieners.

Urgentie

Gelukkig krijg ik vanwege de scheiding een urgentieverklaring bij de woningbouwstichting. Dat betekent dat ik 6 maanden lang voorrang krijg op geselecteerde woningen. Voor wat het waard is: dat geldt alleen voor galerijflats of appartementen. Dat is even slikken.

Nog iets waar ik me overheen moet zetten: daar waar ik voorheen altijd zelf kon bepalen waar ik wilde wonen en in wat voor huis (of ik het mooi vond, of de sfeer goed aanvoelde) moet ik nu alle opties die voorbij komen voor zoete koek slikken. Ik bekijk woningen waar de vloerdelen los in de kamer liggen, waar het vet van het plafond druipt, die niet geïsoleerd zijn en waar ik één slaapkamer moet delen met twee tieners. Zie je het voor je? Plotseling heb ik niets meer zelf te kiezen in mijn zorgvuldig uitgedachte leven. Auch, dat doet pijn.

A forest

Tiny house

Ondertussen woon ik al anderhalf jaar in een tiny house oftewel een stacaravan, daar waar de muizenpopulatie hoogtij viert, maar waar ik wel kilometers kan wandelen door de bossen. Het was zoveel makkelijker geweest als ik geen kinderen had gehad. Dan had ik genoegen genomen met elke vierkante meter waar ik m’n ‘thuis’ van had kunnen maken. Toch zou ik m’n kinderen voor geen goud willen missen en m’n hart breekt bij het idee dat ik hen naar een plek moet slepen die veel kleiner is dan ze gewend zijn, ver van hun veilige, vertrouwde omgeving, ver van hun school en vrienden.

Appartement

Het zijn zes stressvolle maanden. Pas in de laatste week voordat mijn urgentie verstrijkt komt er een appartement vrij. In een fijne wijk, niet te ver van de school van de kids en dicht bij hun vriendjes. Wel heeft het slechts twee slaapkamers, dus dochterlief en ik moeten een kamer delen. Lang leve creativiteit en de Ikea voor inspiratie! Ik besef tegelijkertijd dat dit ook een luxe is en dat er in veel landen hele gezinnen samen in één ruimte leven. De kinderen lopen stralend van geluk rond in hun nieuwe huis. Kijk, daar doe ik het voor.

Schuldsanering & voedselbank

Door mijn scheiding en de ontstane situatie ben ik ontzettend aan het denken gezet over schulden, schuldsanering, gedwongen verkoop van je huis, voedsel- en kledingbanken en ik kom tot de conclusie: het kan jou zomaar overkomen. Door een bizarre wending van het lot, een scheiding, verlies van je baan of de dood van je partner. Ook al denk je dat je alles hebt afgedekt en dat het bij jou nooit zover zal komen; die zekerheid is een wassen neus, weet ik nu.

De (financiele) touwtjes weer in handen krijgen

Ik vind dat het tijd is om opnieuw de (financiële) touwtjes in handen te nemen. Allereerst is het belangrijk dat ik inzicht krijg in mijn inkomsten en uitgaven. Nu was ik altijd al van de excelletjes en overzichten en hield ik de uitgaven en inkomsten netjes bij, maar daar bleek de onvoorziene factor ‘man’ telkens weer roet in het eten te gooien. Nu ik na de scheiding zelf weer alles in handen heb, voelt dat heel fijn.

Ik maak een lijst waarin ik alle kosten (hypotheek/huur, verzekeringen, gas, licht, boodschappen, benzinekosten, gemeentelijke belastingen etc) bij elkaar optel en daarnaast een lijst van m’n inkomen per maand. Wat de boodschappen betreft: daar probeer ik heel bewust een bedrag per week voor te reserveren. Lukt het de ene week niet om me aan m’n voorgenomen budget te houden, dan leef ik de week daarop extra zuinig. Standaard gaat er een flink bedrag naar 3 verschillende spaarrekeningen, waarvan eentje een rekening is met geld waarmee ik wil gaan beleggen. Daar moet ik me nog wel in verdiepen. ‘Beleggen voor dummies’ staat vooralsnog ongelezen in de boekenkast.

Armacao de Pera, Algarve

Buffer en prioriteiten

In no time heb ik een buffer opgebouwd waarvan ik een klusbedrijf aan de gang kan zetten in mijn appartement, nieuwe én tweedehands toffe spullen aanschaf en een paar hele fijne vakanties boek. Ik ben een ster in het consuminderen, blijkt maar weer.

Daarvoor is het wel heel belangrijk dat ik me voorhoud wat mijn prioriteit heeft. Ik ben namelijk niet perse van de prachtige kleding of iedere week uit eten gaan (hoewel mijn liefde wel degelijk door de maag gaat en ik verfijnd eten ontzettend mis), maar als ik móet kiezen ga ik toch voor een van mijn liefdes: reizen met de kinderen.

Een jaar na m’n scheiding

Dit eerste jaar na de scheiding heb ik dus wonderwel overleefd, maar ik ben daardoor ook bewuster gaan leven én daarover veel aan het lezen. Ik lees over alles wat ik maar voorbij zie komen over consuminderen, financieel onafhankelijk worden en hoe je op verschillende manieren inkomen kunt genereren of locatie onafhankelijk kunt werken. Zo verslind ik boeken als ‘Een werkweek van vier uur’ van Timothy Ferriss en ‘Steeds leuker’ van Jelle Hermus. Daarnaast lees ik allerlei inspirerende blogs. Een greep daaruit:

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewarenBewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren


22 comments on “Persoonlijke update: een jaar na de scheiding

  1. Ruth van de wetering schreef:

    Wat indrukwekkend Irene om te lezen wat je hebt doormaakt. En wat een doorzettingsvermogen. Sterkte.

  2. Bertie schreef:

    Wat knap dat je alles hebt kunnen verwoorden!! Ik vind je wel erg dapper! Heb veel van je verhaal geleerd mss zou je er een boek over kunnen schrijven. Sterkte en vooral veel geluk en liefde voor jullie drieen gewenst

    • Neneh schreef:

      Dank je wel Bertie. Ja, het vreemde is dat je dit soort verhalen maar weinig hoort (ik in ieder geval wel. Maar misschien sluit je je er onbewust ook wel voor af). Je weet er wel van uiteraard, maar dat het zoveel impact heeft… Daarbij zijn de gevolgen voor de kinderen ook zoveel groter (en blijvend) dan dat je vooraf kunt vermoeden.

  3. Tjitske schreef:

    Moedig dat je dit verhaal deelt. Sterkte gewenst, maar ook veel geluk voor jou en je kinderen.

    • Neneh schreef:

      Dank je Tjitske! Het blijft onwerkelijk hoor, om al je toekomstideeën, plannen en verwachtingen in een bodemloze put te zien verdwijnen. Maar misschien ontstaan juist daardoor wel weer nieuwe kansen. Wie weet!

  4. Willeke schreef:

    Jij omschrijft precies wat ik 7 jaar geleden heb doorgemaakt. Zo herkenbaar en zo rijk leven wat je nu leidt.
    Dat geeft je kracht om door te gaan en de vrijheid om zelf te beslissen geeft heel veel lucht. Ik weet dat deze weg verre van makkelijk is geweest maar ik ben trots op je en je bent een kanjer! Je kinderen zullen je nu of later zien als een voorbeeld van een vechter die alles op alles zet om voor hun en voor jezelf een veilig en gezellig maar bovenal een thuis en een fijne basis te bouwen.

    Dikke knuffel van mij

    • Neneh schreef:

      Wat lief Willeke! Ja echt he? En je weet ook dat zoveel vrouwen (en mannen) hetzelfde doormaken, maar op de een of andere manier dringt het nooit tot je door hoe lastig het is om met alles te dealen, totdat je zelf plotseling in zo’n situatie zit. Dank je wel voor je bemoedigende woorden, sterke vrouw!

  5. Martin schreef:

    Moedig van je! Indrukwekkend wat je schrijft. Herkenbaar en aangrijpend. Go for it 👌

  6. Sabina vd sanden schreef:

    Oh het is alsof ik mijn eigen verhaal lees. Mijn 1 jarig scheiding jubileum was afgelopen 2 april. Ik ben nadat ik genezen was van kanker aan de kant gezet na 16 jaar huwelijk voor een jongere gezonde dame. Tis verschrikkelijk ik had geen werk vanwege mijn gezondheid. Maar ook mij is het gelukt en ben net als jij veel gelukkiger en rijker dan ooit. Heb werk gevonden en een flatje voor mijn zoon en mij. Ook ik moet ieder dubbeltje omdraaien maar zou voor geen goud mee terug willen naar vroeger. Ik ben trots op je. Je bent een stoere sterke vrouw. Ik zou zeggen geniet geniet geniet. Van je kids ze zijn goud waard. Maar denk ook aan jezelf. Ik wens jullie een hele fijne en gezonde toekomst. Dikke kus sabina

    • Neneh schreef:

      Dank je wel Sabine. En wat een heftig verhaal ook. Fijn dat je nu een plekje voor jezelf en je zoon hebt. Geniet van het leven dat je weer hebt opgebouwd!

  7. Gerda Bos schreef:

    Wat een heftigvjaar voor jullie.Top en super en complimenten hoe je alles doet om alles draaiende te houden.Ik heb ook weinig inkomen en heb veelmonkosten door mijn ziektes..snap dus wel een beetje hoe alles dan draait..Maar..als ik iets voor je kan betekenen zal ik het met alle plezier en liefde doen.We zijn in de wereld om elkaar te helpen.. Jij en je kinderen zijn ook waardevol en uniek en tellen ook mee in deze wereld.Heel veel Sterkte,bemoediging gewenst..Je bent een kanjer en heb bewondering voor jou..sterke lieve vrouw…

    • Neneh schreef:

      Bedankt voor je lieve en bemoedigende woorden Gerda. Ik kan me voorstellen dat jij weer voor hele andere uitdagingen staat. Daar heb ik heel veel bewondering voor! x

  8. Karel schreef:

    Mooi verwoord! Veel respect voor je. En ik geniet van je reisverhalen…ga zo door!

  9. Michelle schreef:

    Wow, ik lees hier mijn eigen verhaal. Maar dan met 3 kinderen. Powervrouwen zijn We! Ik zit nog in de fase huis zoeken maar ik ga ervoor, wat er ook gebeurt, het gaat me lukken. Liefs Michelle

    • Neneh schreef:

      Ja, heel wat mensen zitten (helaas) in hetzelfde schuitje. Ik hoop dat je snel een eigen thuis krijgt voor jezelf en de kinderen. Sterkte met alles, je kunt het!

  10. Project Lonica schreef:

    Ha, wat leuk om te lezen dat je mijn blog graag leest! En bij deze heb ik jou ook gevonden. Well done, dat eerste jaar na je scheiding! Het zijn vaak de zwaarste periodes in je leven die je het meest tot leren en veranderen aanzetten. Niet makkelijk, maar ergens wel mooi.

    • Neneh schreef:

      Dank je! Ik vind je blog heel inspirerend! Ja, je leven staat op zo’n moment helemaal op de helling. Leuk is anders, maar voor mij is dit inderdaad het uitgelezen moment om ook kritisch naar de rest van m’n leven te kijken en aan te pakken.

  11. Yvonne schreef:

    Jeetje, wat een heftige tijd zal je achter de rug hebben, kan me voorstellen dat je in die eerste tijd bekenden ontliep en dat je niet elke keer hetzelfde wilt vertellen… En wat bijzonder.. dat je in NL rond de armoedegrens kan leven, maar toch zoveel kan hebben.. dat realiseer ik me ook erg vaak. Dan hebben we het hier toch maar goed voor elkaar. Als ik het zo lees boks jij het goed voor elkaar in je eentje.. zet m op! :)

    • Neneh schreef:

      Dank je wel! Het is inderdaad heel heftige tijd dat nog heel lang blijft doorwerken in veel dingen vrees ik. Gek genoeg heb er nooit aan getwijfeld dát ik het in m’n eentje kon, het was meer de vraag of ik dat ook wílde (ook al had ik natuurlijk geen keuze). ;)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *