Death Valley National Park

Travel

Death Valley nenehschoice

Oneindige kronkelende wegen die in het niets lijken te verdwijnen in een magisch woestijnlandschap vol Joshua Trees en glooiende goudgele heuvels. We zijn zojuist vertrokken vanuit Lake Isabella en zijn onderweg naar onze volgende bestemming: Death Valley.

Zandstorm

Er staat een straffe wind en we moeten onze camper met beide handen bedwingen tegen de windvlagen die dan weer van links, dan weer van rechts tegen zijn flanken beuken. Dan zien we plots beneden ons de witte vlakte van Death Valley liggen. Hier waait de wind stevig en soms is de weg door het vele zand dat over de weg waait niet meer te zien. We volgen de 178 East en slaan vervolgens af naar de 190 East. Voor nu is ons doel het visitor center in Furnace Creek.

Death Valley nenehschoice

Gezandstraald

We stoppen even bij Mesquite Flat Sand Dunes. Als we uitstappen worden we zo ongeveer gezandstraald en we zien geen hand voor ogen. Eenmaal in Furnace Creek aangekomen is het zo mogelijk nog erger. Ze verwachten ‘heavy dust storms’ en een zinderende hitte de komende dagen zo lezen we op het bordje. Dat merken we, want als we later proberen de weg naar Beatty te vervolgen is de stevige wind inmiddels toegenomen tot stormachtig.

Bassie & Adriaan eitje

Onder lichte druk van zoonlief ‘moet’ ik uiteraard een eitje bakken in Death Valley op z’n Bassie & Adriaans. Op de motorkap dus (sorry Road Bear). Het ei-experiment mislukt gruwelijk, want de zwaartekracht en de harde wind zijn sterker dan de zon. Het ei glijdt in z’n geheel langzaam richting grond en laat een glibberig spoor achter op de koplamp en bumper. We moeten er smakelijk om lachen. Ik verdenk Bassie er van dat ie gewoon eerst een spiegelei in een koekenpan heeft gebakken en dat op de motorkap heeft gedrapeerd. Of in ieder geval het productieteam, want eerlijk gezegd denk ik dat Bassie zelf helemaal geen eitjes kan bakken.

Death Valley, Beatty RV Park

Gereserveerd

Met de handen stevig rond het stuur geklemd vanwege de harde windvlagen en gebakken ei op de koplamp tuffen we vrolijk naar Beatty, nét buiten Death Valley National Park. Hier wacht ons de Beatty Camper RV Park met wel… 1 andere camper. Ik meld me bij de receptie: “Hi, I suppose I can park where ever I want right?”, waarop de pukdalige jongen achter het computerscherm me verdwaasd aankijkt: “No, I’ve got a whole schedule I’ve got to stick with. There’s like a strategy to it, so I’ll take you to your parking spot. On what name did you make your reservation?” Als ik m’n naam noem, worden we zorgvuldig naar plaats 9 van het verlaten terrein geloodst…. Ik denk dat de foto voor zich spreekt.

Ezels

Je raadt het al, als we de volgende ochtend wakker worden staan we nog steeds in ons eentje op een verlaten kampeerterrein. Wel stonden er de hele nacht balkende ezels in het veld naast het kampeerterrein waarvan het jonkie is ontsnapt en ons vrolijk aan staat te kijken vanaf het dumpstation.

 

 


Leave a Reply