Back to my roots: een ode aan het Groningse platteland

Nederland, Travel

Back to my roots: een ode aan het Groningse platteland
Ik stapte terug in de tijd, met m’n voeten in de Groningse klei en het slijk van de Waddenzee. Dit is de plek waar ik opgroeide, waar ik naar school ging, waar ik samen met vrienden door de polders fietste, de zilte wind in de haren, oneindige vergezichten, de zon op ons gezicht. Waar we krabbetjes vingen en het water zich kabbelend door de vele sleuven dan weer heen, dan weer terug een weg vond. Waar schapen hoog op de dijken hun buikjes vol aten. Hier aan de kust, de Groningse kust.

Back to my roots: een ode aan het Groningse platteland

Lentemaheerd, Uithuizermeeden

Kamperen aan de Groningse kust

Deze keer doe ik het anders. Ik slaap niet bij m’n ouders, die dit weekend hun 50-jarig huwelijk vieren, maar op een camping aan de Groningse kust. Dus behalve een familiefeestje bestaat dit weekend voornamelijk uit staren naar de sterren, genieten van biologisch eten, tekenen, muziek luisteren, elkaar warm houden in één bed (het vriest!) spelletjes spelen, ’s nachts lopend over de camping naar het toilet – of het alternatief: plassen op een emmertje – ’s ochtends water halen voor m’n kopje koffie of thee, een boekje lezen, met de afwas naar de spoelbakken sjouwen en douchen met slippers aan… Ik was even vergeten hoe heerlijk ik het eigenlijk vind: kamperen!

Lentemaheerd, Uithuizermeeden

Alle ingrediënten voor een biologische maaltijd, Lentemaheerd Uithuizermeeden

Kamperen bij de Lentemaheerd

We hebben dé ultieme kampeerplek gevonden. Op een steenworp afstand van m’n ouderlijk huis in Uithuizermeeden, pal aan de Groningse kust, vind ik de kleine camping en B&B Lentemaheerd. De plekken zijn ruim en hebben een prachtig uitzicht over de Groninger polders. Wij hebben een stacaravan gehuurd onder de appelbomen. Old skool, dus zonder toilet en stromend water. Ik geef toe: ik heb een beetje gesmokkeld, maar dit is een prima manier om het kamperen opnieuw te ontdekken. De sfeer is er gemoedelijk, de mensen vriendelijk.

Knapzak met verse broodjes, Lentemaheerd Uithuizermeeden

De knapzak van Douwe Dabbert

Bij aankomst wacht ons een verrassing: in onze caravan vinden we alle ingrediënten voor een (biologische) avondmaaltijd, compleet met lekkere hapjes voor in de avond. Alsof dat nog niet genoeg is, kunnen we in de ochtend knapperige broodjes ophalen bij de receptie. Ik loop met iets dat nog het meest lijkt op de knapzak van Douwe Dabbert over het nog slapende kampeerterrein. Zoonlief heeft z’n sterrenkijker meegenomen. ‘s Avonds staat hij op het gras te staren naar de sterren en de volle maan en verzucht: “Mam, wat is het hier heerlijk rustig en wat kan ik de sterren hier goed zien!” Cadeautje.

De Noordkaap, Uithuizermeeden_nenehs_choice

Noordkaap

“Er gaat niets boven Groningen”. Letterlijk, want op het noordelijkste puntje van het vasteland van Nederland staat het kunstwerk van René de Boer “De Hemelpoort” of “Poort Kaap Noord’. In de volksmond noemt men het “De Noordkaap”. En zo vind je het ook op de bordjes die je vanuit Uithuizermeeden de weg wijzen. Van hieruit is het zo’n 10 km rijden door de Groningse polders. Al is het nog een tikkeltje lastig om het te vinden en mist volgens mij het laatste bordje. De laatste meters leggen we te voet af over de dijk waar een straffe wind waait. Je moet er tenslotte iets voor over hebben om de hemelpoort te bereiken… De 2,5 meter hoge constructie is gemaakt van staal dat door de weers-elementen langzaam donkerrood en diepbruin kleurt. Van hieruit heb je een fantastisch uitzicht over de zee en het oneindige landschap.

De volle maan boven het Groningse platteland

Eemshaven

Als we op zaterdagavond met vrienden in hun Tesla stappen en in het donker over het asfalt van de polderwegen suizen, blijkt dat van het ongerepte Groningse kust uit m’n jeugd van de jaren 80 niet veel over is. Google Data Center, een elektriciteitscentrale, een enorme maan, de pier: ik waan me opeens op de filmset van een sci-fi film. Er is veel veranderd in de afgelopen 30 jaar. Heel veel. De gigantische windmolens slaan hun wieken een slag in de rondte. En de Eemshaven op het Groningse Hogeland lijkt te zijn getransformeerd tot een versie van het Nederlandse Silicon Valley; of in dit geval ‘Silicon Highlands’. Grootse gebouwen worden uit de grond gestampt en er worden woonarken gebouwd voor de duizenden werknemers die dat alles op gaan bouwen. En wacht… Roodeschool was toch altijd het eindstation? Het spoor eindigt nu bij station Eemshaven.

Elektriciteitscentrale Eemshaven

Ferry’s en cruiseschepen

Gigantische cruiseschepen meren hier steeds vaker aan (van rederijen als Royal Caribbean en AIDA) en er komt een nieuwe ferryverbinding tussen de Eemshaven en Rosyth, vlakbij Edinburgh in Schotland. Grotendeels bedoeld voor vrachtverkeer, maar er kunnen ook personenauto’s aan boord. Vanuit de Eemshaven kun je ook de boot nemen naar het Duitse waddeneiland Borkum dat hier pal voor de kust ligt. De luchten zijn nog steeds donker hier, de Groningers nog steeds een tikkeltje stug, maar o zo vriendelijk, de stilte nog steeds voelbaar.

Back to my roots: een ode aan het Groningse platteland

Aardbevingszone

Zo’n 20 km ten zuiden van de Eemshaven liggen dorpjes als Loppersum en Ten Boer, het gloeiende centrum van de Groningse aardbevingen. Ik ben benieuwd hoe de economie en het bedrijfsleven daarop in gaat spelen in de toekomst: wordt het gas of vernieuwende internationale bedrijven?

Back to my roots: ode aan het Groningse platteland

Poldermeisje

En ik? In m’n hart blijf ik dat Groningse poldermeisje. Soms denk ik met weemoed terug aan die zorgeloze kinderjaren. Toen ik wilde ontdekken wat er voorbij die horizon lag en ik alleen maar weg wilde, ver van hier. Maar al ben ik sindsdien de hele wereld al over gezworven, die hardnekkige Groningse klei spoel je niet zomaar even van je voeten.

Voor papa ° 12.02.1944 – † 16.01.2021

Meer lezen?

Ode aan het Groningse platteland



Booking.com

 


14 comments on “Back to my roots: een ode aan het Groningse platteland

  1. Geeske schreef:

    Hallo Irene

    Prachtig geschreven.
    Je kunt makkelijk een boek schrijven
    Leest makkelijk weg

    Groetjes Geeske

  2. Linda Rook schreef:

    Wow wat mooi beschreven Irene! Een mooie ode aan het hoge Noorden.
    Ik zou echt een boek gaan schrijven, je hebt talent!

  3. Bob schreef:

    Hi, Irene,

    Zo leuk geschreven, dat het mijn nieuwsgierigheid opwekt om dat stukje Nederland een keer te bezoeken. Alsof je tegenover me zit en het verhaal mij persoonlijk vertelt. Heel leuk.

  4. Frédérique schreef:

    Een mooie ode! Ondanks dat ik er nooit ben geweest, zag ik het helemaal voor me. Een mooi warm beeld!

  5. Melanie schreef:

    Wauw wat heb je dit mooi geschreven! Een super leuk blog om te lezen.

  6. rachel schreef:

    dit heb je heel fijn geschreven :D goed begin van mijn ochtend :D

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *